Liever geen hotelservice via Airbnb

Het trendy internetplatform ‘Airbnb’ waarmee men privékamers, -studio’s en -appartementen als gastenverblijf te huur aanbiedt, zorgt deze zomer voor enige commotie. De uitbaters van de klassieke bed & breakfasts, die aan strenge regels onderworpen zijn, beschouwen Airbnb als oneerlijke concurrentie. En de huurinkomsten uit Airbnb worden niet of nauwelijks aangegeven bij de fiscus. Aan het eerste wordt een mouw gepast door een nieuw Vlaams logiesdecreet, dat Airbnb bovendien in bepaalde gevallen zal verplichten de gegevens van haar verhuurders aan de overheid door te spelen. Het tweede zette de Bijzondere Belastinginspectie aan tot een speciale controleactie om online verhuurders te traceren.

Inkomsten uit Airbnb ontsnappen dus niet langer aan de fiscus. Maar hoe worden die inkomsten dan belast? Wel, hun fiscaal regime staat symbool voor onze personenbelasting en is dus erg complex. In België worden belastbare inkomsten ingedeeld in onroerende inkomsten, roerende inkomsten, beroepsinkomsten en diverse inkomsten. En wat blijkt, met betrekking tot Airbnb kan elke inkomenssoort van toepassing zijn. Met andere woorden, inkomsten uit Airbnb kunnen worden belast als onroerend, roerend, divers en zelfs als beroepsinkomen, naargelang van de omstandigheden waarin de verhuring gebeurt. Wellicht ook dat die complexiteit veel verhuurders afschrikt om spontaan de juiste belastingaangifte te doen.

De meeste Airbnb-verhuurders stellen gewoon een studio of een kamer in de eigen woning ter beschikking van hun gasten, voor slechts enkele dagen of weken per jaar. Soms verhuren ze de eigen woning volledig, wanneer ze zelf met vakantie zijn. Buiten het overhandigen van de sleutel, wordt er verder geen service verleend. In dat geval geniet de verhuurder een onroerend én een roerend inkomen. Het onroerend inkomen is het kadastrale inkomen (KI) van de woning beperkt tot het verhuurde gedeelte van die woning én beperkt tot de periode van verhuring. Dat beperkte KI wordt vervolgens vermenigvuldigd met ongeveer 2,388 (indexatie). Van dat belastbaar bedrag kunnen geen kosten worden afgetrokken met uitzondering van leningsintresten die eventueel worden betaald voor de woning. De verhuurde kamers zijn meestal echter gemeubeld. Omdat de verhuurder dus ook roerende goederen (meubels) verhuurt, betaalt hij ook nog eens belasting op een roerend inkomen. Het belastbaar bedrag van dat roerend inkomen wordt forfaitair bepaald op netto 20% van de huurinkomsten.
Een voorbeeld: gedurende 14 dagen wordt via Airbnb de eigen stadswoning verhuurd met een KI van 600 euro. De huur bedraagt 100 euro per nacht, dus in totaal 1400 euro. Het belastbaar onroerend inkomen bedraagt amper 55 euro (600 euro KI x 14/365 dagen x 2,388). Hierop betaalt de verhuurder maximaal 50% belasting. Het belastbaar roerend inkomen bedraagt 280 euro (1400 euro x 20%). Hierop betaalt hij 25% belasting (dat tarief zal met de taxshift stijgen tot 27%). De totale personenbelasting blijft dus al bij al beperkt tot maximaal 98 euro, op een totale bruto-opbrengst van 1400 euro. Die voordelige belasting geldt echter enkel als er wordt verhuurd aan privépersonen en niet aan bedrijven.

De laatste ‘b’ in ‘Airbnb’ staat echter voor ‘breakfast’. In navolging van wat de oprichters van het internetplatform voor ogen hadden, is het niet uitgesloten dat de verhuurder bijkomende diensten verleent die aanleunen bij een heuse hotelservice. Airbnb.be zelf spoort haar gebruikers hiertoe alvast aan op haar website. Van het verstrekken van ontbijt, comfort- en toiletartikelen tot het dagelijks onderhoud van de kamer of het aanbieden van begeleide toeristische uitstapjes. Wel in dat geval, en zeker wanneer in onderhoud en ontbijt wordt voorzien, betreft de Airbnb-verrichting een nevenactiviteit en beschouwt de fiscus de inkomsten in principe als beroepsinkomsten. Maar bij een louter occasionele of eenmalige verhuring, zoals in ons voorbeeld gedurende slechts 14 dagen, aanvaardt de fiscus dat de inkomsten in dat geval worden belast als divers inkomen, tegen 33%. Van dat divers inkomen kunnen wel nog kosten worden afgetrokken. Dat zijn in principe enkel de werkelijke bewezen kosten voor onderhoud, elektriciteit, ontbijt, enzovoort. Maar in de praktijk wordt al eens een kostenforfait van 20% aanvaard. De belasting als divers inkomen bedraagt zo maximaal 370 euro (1400 euro x 80% x 33%). En dat is bijna het viervoud van de belasting die men betaalt wanneer er geen hotelservice wordt verleend (98 euro). Wordt het inkomen belast als beroepsinkomen, bijvoorbeeld voor een vaste Airbnb-gebruiker die regelmatig verhuurt én extra service verleent, dan betaalt die al gauw 560 euro belasting op een brutohuur van 1400 euro en komen daar nog de sociale bijdragen voor zijn activiteit in bijberoep bovenop. Airbnb zal het niet graag horen, maar voor het fiscaal profijt legt de Airbnb-verhuurder beter niet al te veel eieren onder zijn gasten.

(Jef Wellens, Trends)

Gepubliceerd op 12-08-2015

  708