Verliefd, verloofd, getrouwd, belast

Gepubliceerd op 14-02-2020

Valentijn: de dag waarop we de liefde vieren. Voor de ene is liefde alleen voldoende om in het huwelijksbootje te stappen. De andere laat zich door de fiscaliteit overtuigen. Wat er ook van zij: liefdesadvies gaan we u niet geven, een paar fiscale tips kunt u wel krijgen.

Een gezamenlijke aanslag

Bent u gehuwd? Dan krijgt u samen met uw partner een gemeenschappelijke aanslag. Dit betekent niet dat u ook samen belast wordt. De fiscus bepaalt het belastbaar inkomen en de verschuldigde belasting voor iedere partner apart. Dat noemen we de integrale decumul. Pas daarna worden de bedragen van beide echtgenoten (te betalen belasting of terug te krijgen som) samengeteld en in de gemeenschappelijke aanslag opgenomen.

heart-529607_1280

Gehuwd, maar toch niet gehuwd (volgens de fiscus)

In het jaar van uw huwelijk bent u voor de fiscus nog een alleenstaande. Dat betekent dat u allebei een eigen aanslagbiljet krijgt.

Als u al eerder (ten laatste het jaar voor het huwelijk) wettelijke samenwonend was, krijgt u ook voor het jaar van uw huwelijk al een gemeenschappelijke aanslag.

Huwelijksquotiënt: een deel van uw inkomen doorschuiven

U kunt als gehuwde gebruik maken van het huwelijksquotiënt. Deze techniek is bedoeld voor koppels waarvan één van beide partners geen of een heel laag inkomen heeft. U kent dan als partner met het hoogste inkomen een deel van uw inkomen toe aan uw partner zonder/met een laag inkomen.

Voordelen:            

  • U kunt maximaal gebruik maken van uw belastingvrije sommen.
  • U kunt de progressiviteit van de belasting wat temperen: u valt dan onder een lagere belastingschijf.

Als het huwelijksquotiënt nadelig is, past de fiscus het niet toe.

Heeft uw partner geen beroepsinkomen, dan mag u 30 % van uw inkomen aan hem/haar toerekenen, met een maximum van 11.090 euro (aj. 2021). Als de echtgenoot met het laagste inkomen 11.090 euro (voor aj. 2021) verdient, valt het huwelijksquotiënt weg.

Meewerkende echtgenoot

Als zelfstandige ondernemer of vrije beroeper, kunt u aan uw echtgenoot een bezoldiging als meewerkende echtgenoot betalen. Die bezoldiging moet wel overeenstemmen met een ‘normale bezoldiging’ voor de prestaties van de echtgenoot en is in principe beperkt tot 30 % van het beroepsinkomen dat met behulp van die meewerkende echtgenoot wordt verworven. Een normale bezoldiging is een aangepast loon dat je voor dezelfde prestaties ook aan een derde zou betalen.

Als u aantoont dat het werk van uw meewerkende echtgenoot, ‘kennelijk’ recht geeft op een groter deel van uw inkomen dan 30 %, mag u een hoger percentage aan uw echtgenoot toekennen. U kunt deze techniek niet gebruiken als uw echtgenoot daarnaast al een eigen beroepsinkomen heeft van meer dan 13.910 euro (voor aj. 2021).

Wist-je-datjes

  4046